The adventures of Hilco & Fieke.
Links:
Foto's op Flickr
Video's op Mobilereporters
Profiel op Couch Surfing
We zijn weer terug!
Een fantastische vakantie gehad met een geslaagde mix van ontspanning en spanning, socializen met de couchsurf hosts en genieten van elkaar en de steden en omgeving. Nu zijn we moe maar voldaan.
Morgen of in de loop van de week zullen er meer verhaaltjes en foto’s online komen, want wat we hier hebben opgeschreven is nog maar een deel van de avonturen natuurlijk.
Hi & Fi
We hebben maar kort: morgen vroeg eruit voor een dagtripje naar Bratislava (of Presburg zoals de Oostenrijkers zeggen).
We slapen nu (op de uitklapbank) bij Thomas, die ons maandag ontving bij het eindpunt van metro U3, slechts 10 minuten vanaf het centrum. We kregen van hem een kleine rondleiding door het centrum nadat we lekker grote en goedkope porties gegeten hadden en live jazz gezien/gehoord hadden in ‘lokaal’ (restaurant) Tunnel.
Inmiddels hebben we
Morgen dus naar Bratislava, slechts 1 uurtje van hier. Het schijnt in een dagje te doen zijn, dus morgenavond (woensdag) spreken we nog af met Thomas und freunden en dan gaan we donderdag naar… Innsbruck! Als iemand nog een echte Alpentip heeft (we willen met zo een kek treintje de berg op of iets in die richting), gaarne sms-en!
PS: de titel van dit bericht klopt niet helemaal. We hebben namelijk een 72-uur kaart genomen voor Wenen om ongestoord overal in het OV te kunnen stappen. Maar wees gerust, we voelen onze voetjes alsnog wel :)
Voordat we naar de andere kant van de rivier gingen voor het wijnfestival, hebben we eerst lekker buiten (met heaters aan en dekentje om ons heen) pizza gegeten in Pest.
Daarna over de brug gelopen en genoten van het prachtige Buda en Pest by night. Aan de overkant konden we met een funicular naar boven. Het wijnfestival was in de tuinen en op de binnenplaatsen van het koninklijk paleis, dus dit gaf het extra veel charme! Na een klein half uurtje in de rij hebben we vier consumptiebonnen, ieder een glas en een wijndraagzakje voor om je nek bemachtigd.
Er was echt ongelooflijk veel keuze aan wijn uit Hongarije maar ook uit andere landen. We hadden afgesproken met Marton en Peter (die samen de verhuur van de apartementen regelen) die daar met vrienden waren. Peter was al gezellig beschonken toen wij aankwamen en hij kon ons goed vertellen wat de beste Hongaarse wijnen waren. Aan het eind van de avond moesten Marton en Hilco hem wel ieder onder een oksel meeslepen, want toen tolde hij alle kanten op! Wij waren ook wel een beetje aangeschoten, maar om een idee te geven, was Fi nog wel zo helder om een aantal mooie kiekjes van het paleis te maken :)
Marton, Peter en hun vrienden gingen na het festival naar huis en wij probeerden het nog even bij openluchtdisco Cha cha cha, maar die was om een uur gesloten ivm het weer… Toen zijn we ook maar lekker gaan slapen.
Ik schrijf dit nu vanuit ons Hostel (eerste deze vakantie!) Broadway, waar we ons laatste nachtje in Pest slapen. Morgen vertrekken we naar Wenen, waar we als het goed is weer gaan couchsurfen!
Vandaag de meer ´touristiologische´ kant opgegaan en heel lokaal gewandeld. Eerst thuis Marton ontmoet, die even kwam wassen en ons vertellen dat we er helaas zondag om zeven uur uit moesten. Gelukkig was hij zo flexibel dat de volgende gasten om 9 ur ingecheckt zouden worden, terwijl wij tot 11-12 uur uit konden slapen. Dit nadat we hem aan het wijnfestival herinnerden en het feit dat je de ochtend erna dan meestal niet zo vroeg uit de veren bent.
De ´huiswijn` van Marton nemen we mee naar Broadway, ons hostel, voor zondag op maandag. Een modern geval van een jaartje oud, dichter bij het touristische hart van de stad.
Op weg naar Gerbaud voor het duurste kopje capuccino en latte (jaja, Fieke drinkt nu ook een druppel koffie!) en hazelnoot/sacher/truffel taart in de stad, kwamen we terecht in een mars van duizenden tegenstanders van privatisering en de regering(scoalitie) in het algemeen. Frappant dat we de dag ervoor in het Parlementsgebouw alles lekker simpel voor waar aannamen. De dag erna horen we van `echte Hongaren` waar een groot deel van de populatie mee in onvrede leeft. We liepen dus mee de befaande Andrassy Ut. af tot het Jozsef Nader ter (plein) waar we afsloegen richting het ´lekker liberale´Gerbaud.
HiFi Travels Part 4 - Budapest
HiFi Travels Part 3 - Ljubljana
Wat hebben we weer een geluk…. Een eigen apartement dat we alleen delen met een aardige Amerikaanse knul. Heel veel ruimte en veel goedkoper dan een hostel. Bovendien op loopafstand van allerlei hotspots.
Een van die hotspots is het Franz Liszt Plein, waar we donderdagavond zijn gaan eten bij een ‘Menza’ (erg hippe tent voor studentikoze prijzen en wederom fijne porties!).
Vrijdag ochtend op een typisch Hongaars-bureaucratische wijze aan kaartjes gekomen voor een rondleiding door het prachtige parlementsgebouw. We weten nu dat er 88 beelden in de tuin staan, 3,5 km tapijt ligt en wel 20 km trappen te bestijgen zijn (de gids kende de feitjes feilloos uit haar hoofd). Maar het was ook een erg indrukwekkend gebouw met de rood-fluwelen en bladgouden toegangstrap, koepel (waar de kroon met het scheve kruisje tentoongesteld staat achter vuistdik glas) en zaal waar de regering ouwehoert. (Pas op: anekdote!) Daar dienen cigaren buiten de zaal op gouden asbakken te worden gelegd. Aan de hoeveelheid as daarin kon men zien hoe kundig de spreker in de zaal was.
We hebben net kaartjes geregeld voor Traviata in de Operahaz voor de schrikbarende prijs van 800 HUF (of Hongaarse Forint), omgerekend zo’n 3,20 euri (tenzij we gruwelijk verkeerd rekenen natuurlijk, maar dat zien we pas thuis weer gelukkig).
Internetcafés zijn overigens schaars hier (toch Middeleeuws dus), waar we nu zitten is ‘echt een goeie’: kabel in plaats van modem en wel vier werkplekken! OMG!
Uitzicht vanaf ons stulpje
Het parlement, 300-nogwat zetels. En Fieke :)
Het Boedapest fotomapje bij Flickr komt morgen, we zijn nu alweer 2 uur digitaal bezig! Wat een topvakantie! Fieke zegt dat ze het ook leuk vindt ;) Voor alle foto’s (en ook nog video’s!), gebruik de links rechtsboven.
Een hachelijk tochtje dwars over de sporen van Ljubljana central station om je trein met 5 minuten speling te halen, is heel normaal toch? Met Sloveense precisie vertrok de comfortabele trein slechts 5 seconden te laat (toch een beetje jammer).
We hadden een coupe voor ons zelf en we zijn af en toe lekker weggedommeld. Toch regelden we ook nog even via de mobiel een slaapplaats in Boedapest voor 3 nachten, nadat de hostels te duur of te onhandig bleken (wel vrijdagavond slapen, zaterdag niet, zondag weer wel :S). Couch Surfer Sarah tipte ons over de ‘superroom’ van een vriend van haar, vlakbij het Parlementsgebouw.
Onderweg naar Boedapest, lekker comfy
Een hele dag werd het helaas niet, omdat we toch wel een paar uurtjes kwijt waren om te bepalen wat we de donderdag gingen doen. Wel/geen Zagreb, is Boedapest niet te ver, hoe lang blijven we daar dan…. En vooral waar gaan we slapen? Maarrrr uiteraard kwam alles op zijn pootjes terecht nadat we door Uros’ huisgenoot Dejan werden gewezen op een rechtstreekse trein naar Boedapest. Zagreb, en vooral Zuid Kroatie doen we wel een andere vakantie.
Toen een middagje vertoefd in Ljublana. Erg mooie stad met vriendelijke inwoners die beter dan verwacht Engels spraken. Het kasteel op de heuvel was aardig, maar eigenlijk viel het uitzicht wat tegen en was alleen de WC het vermelden waard.
’s Avonds hebben we traditioneel gegeten bij ‘Gostilna in vinoteka’, Sokol. Hun eigen bier was erg fruitig (Citroen?) en lekker. Het typisch gehaaste personeel op de twee volle verdiepingen was erg vriendelijk. Hele lekkere soep gegeten (Hi uien, Fi champignons), uit een potje met deksel van brood. Hi’s rumpsteak en Fi’s mixed grill waren aardige porties en erg smakelijk. Over eten en drinken gesproken: tot op heden nog geen Sultan’s Revenge gehad! (Google die maar ;)
Café Skelet was ons aangeraden door Dejan, en inderdaad bijzonder. Erg klein en intiem, we dachten eerst dat de bar alleen voor koffie en thee was, maar later vlogen de cocktails er met de seconde uit. Het werd erg druk en we vroegen ons af waar die Sloveense jeugd toch het geld vandaan haalt.
Voor de fontein bij het stadhuis
We zijn opgepikt van het station door Uros, terwijl daar ook een andere (firsttime) Couchsurfer, Berard, zich bijna ter plekke opgaf voor een slaapplek. Na een typisch billen-samengeknepen autoritje (‘I bought this car for 100 euros) kwamen we bij Uros’ studentenwoning aan. Een beetje Oostblok, maar wel aardige huisgenoten en Turkse koffie.
Uros bracht ons via via naar een vriendin waar hij lekker kookte. Met wat bier en babbels erbij werden de Sloveense (wist u dat dit land nog maar 15 jaar bestaat?) top gebruiken vastgesteld: sloffen in elk huishouden en grote klokken die je overal mee naartoe neemt.
De avondwandeling langs de Ljubljanica was erg mooi: de gebouwen en vooral de driesprong brug waren sfeervol aangelicht en bovendien minder barok dan in Salzburg (motto: if it ain’t baroque, don’t try to fix it). In Cafe Romeo waagden we ons aan de cocktails, een Taxi Driver en een Miss Ljubljana, waarmee we dag 3 (al voelt het als veel langer) afsloten.
Driebrug bij nacht
In Salzburg zijn de staten schoon, de facades feilloos en is het gras groen. Na een nacht krom liggen in de slaapwagon was voor Hi een ontbijtje met Schinkelbratenemmerl zeer welkom. Helaas was de apfelstrudel voor Fi nog niet door Backer Bart geleverd, maar dat maken we wel weer goed met een lekkere Sachertorte (dat is een Mozarttorte en apfelstrudel geworden in Cafe Fingerlos). De klim naar Festung Hohensalzburg zal beloond worden met twee halve liters en een zonnetje (is een rondleiding en regen geworden).
Tuin bij Schloss Mirabel
Maandag avond 3 september
Aan het eind van de dag begon de spanning toch wel iets toe te nemen, omdat we nog geen reactie van Werner und Barbara (aka Babsi) hadden gehad op onze laatste mailtjes waarin we vroegen hoe laat we bij hun terecht konden. Bovendien werd er niet opgenomen toen we rond een uur of drie belden….
Na ons bezoek aan het fort op de berg (Hohensalzburg) zijn we door de regen naar het station gelopen, waar we alvast broodjes voor het ontbijt kochten en daarna een budget maaltijd gingen nuttigen bij de Burger King. Om zes uur belde Hilco nogmaals en Werner nam vrolijk op en zij ons dat we in een half uur bij hem konden zijn met de bus! Pfoe..dat was toch wel even een opluchting, want om in de regen nog een hostel te zoeken met ons toch wel gare lijf hadden we niet echt zin meer in.
We werden heel leuk ontvangen en onze bezorgdheid en spanning bleken nergens voor nodig geweest! Maar het blijft toch vreemd om in een vreemde stad bij vreemde mensen gratis en voor niks thuis te logeren. Eerst zien, dan geloven gold ook hiervoor dus wat ons betreft!
Werner heeft ons veel verteld over zijn sportieve activiteiten en vooral het ’uni-cycling’ door de bergen en bossen (wat ik alleen uit het circus kende) vonden wij erg indrukwekkend. Verder had hij al veel van de wereld gezien en wij voelden ons nog erg onervaren reizigers. Hilco had veel raakvlakken wat werk betreft, want Werner werkt als webmaster en hij doet ook veel aan video bewerking.
Met Babsi (sociaal werker, organiseert buitenschoolse activiteiten voor kinderen en jongeren) hebben we pas vanochtend kennis gemaakt, want zij was laat thuis. Ook zij was erg aardig en gastvrij en ze heeft ons zelfs met hun mooi beschiderde VW bus naar het station gebracht. We hebben net nog even lekker taart gegeten en vertrekken over een kwartier met de trein naar Ljubljana, waar de volgende Couch op ons staat te wachten! Daar is het weer in ieder geval droger, warmer en zonniger dan hier! Salzburg was super, wel kort maar toch goede indruk van gekregen.
Alweer onze tweede inzending, gemaakt in de trein. Moet alleen nog steeds afleren de camera niet op z’n kantje te houden :)
Onze eerste inzending voor de vakantievideo wedstrijd. Doen we tussendoor ook nog even :D
Please please please stemmen (even registreren waarschijnlijk), want dan winnen wij ons vakantiebudget (deels) terug!
Bedje 85 en 86 naar München treinen gestaag voort. Couchettegenoten Sonja en Verena uit Oostenrijk slapen al bijna, in Köln komen er nog 2 (hopelijk niet al te grote) mensen bij. Dat een bedje slechts 1.80m meet zal wel wennen en privacy, ach dat wordt toch overgewaardeerd tegenwoordig.
PS: twee berichten geleden had de MMS iets geks met de tekst gedaan. Met ons is alles goed :)
